เมืองโบราณ

" Judge of a man by his questions   rather than by his answers. " -- Voltaire

ย้อนหวน
ชวนฝัน
วันวาน


หลังจากร่ำๆ อยากไปเมืองโบราณมานาน ในที่สุดก็มีโอกาสได้ไปซะทีนึง งานนี้ต้องขอบคุณคุณแฟนเก่าที่ตอนนี้กลายเป็นเพื่อนแสนดีที่ยอมพาไปเที่ยว (สงสัยจะระอา เพราะไร้นามชอบ pack กระเป๋าเตรียมร่ม เตรียมหมวก ครีมกันแดด พิมพ์แผนทีเมืองโบราณ ฯลฯ มาพร้อมเสมอถ้าได้เจอกัน เหมือนจะแกมบังคับอยู่หน่อยๆ ว่าไปเที่ยวที่นี่กันเถอะ) สาเหตุที่อยากไปก็เพราะได้เห็นภาพสวยๆ ที่ห้อง Gallery นี่เอง...


อ่อนหวาน
จารจิต
คิดฝัน


ไปแล้วก็ไม่ผิดหวัง เพราะเป็นสถานที่อลังการงานสร้างจริงๆ ค่าเข้าก็ถูกมากๆ (บัตร 100 บาทต่อคน นำรถเข้าเพิ่มอีก 50 บาท) คิดๆ แล้วก็เสียดายว่าเค้าอุตส่าห์สร้างดีขนาดนี้จะคุ้มไหมนะ เพราะวันที่ไร้นามไปเป็นวันเสาร์คนยังน้อยๆ เลยเดินดูโน่นดูนี่สบาย เลยแอบสงสารคุณเจ้าของสถานที่จัง แต่ตอนทานข้าวกลางวันที่ตลาดน้ำเห็นทัวร์นักท่องเที่ยวต่างชาติ (คาดว่าจะเป็นชาวญี่ปุ่นดูจากสไตล์) มาลงเห็นแล้วค่อยชื่นใจหน่อย


ก่อนเก่า
เคล้าสุข
ทุกวัน


เมืองโบราณแบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ คือเมืองโบราณตามความจริงแบ่งเป็นภาคๆ แบบไทยๆ (ลักษณะการจัดตัวก็เป็นแบบประเทศไทย เหนือ ใต้ ออก ตก กลาง) และดินแดนในจินตนาการ สอดแทรกด้วยตลาดแบบโบราณตามถิ่นต่างๆ ให้ได้นั่งพักผ่อนเป็นระยะๆ นักท่องเที่ยวสามารถเลือกได้ว่า จะเช่าจักรยาน หรือเช่ารถกอล์ฟ หรือนั่งรถราง หรือขับรถเที่ยวแบบใดก็ได้ ของไร้นามเลือกแบบขับรถเพราะมีเวลาน้อย


กาลผัน
วันเปลี่ยน
เวียนไป


จุดที่ชื่นชมมากๆ ของเมืองโบราณนั้นมีหลายจุด highlight ต้องยกให้เขาพระวิหาร (โซนภาคอีสาน) ที่ทำได้อลังการมาก และการได้เดินขึ้นมานับได้เป็นที่ชมวิวของเมืองโบราณที่ดีทีมากๆ ทีเดียว เสียดายที่ช่วยนี้เขาพระวิหารส่วนในกำลังถูกบูรณะอยู่ทำให้ไม่ได้เดินจนทั่ว แต่ก็รู้สึกคุ้มแล้วที่ได้ขึ้นไปดู ด้วยเวลามีน้อยไร้นามเลยข้ามสถานที่ที่เคยไปแล้ว เช่นปราสาทหินพิมาย ปราสาทหินพนมรุ้ง ฯลฯ ทำให้ไม่มีภาพมาให้ชมกัน


ให้หวน
ชวนจำ
ตำนาน


สถานที่ ที่แวะและใช้เวลาเยอะหน่อยอีกที่คือ การไปแวะทานอาหารกลางวันที่ตลาดน้ำภาคกลาง ภาพแรกสุดด้านบนเป็นเงาหลังคาสะท้อนแสงแดดจากคลื่นน้ำสวยมากเลย เสียดายที่ไม่สามารถบันทึกมาเป็นภาพเคลื่อนไหวได้ ศาลาริมน้ำนี้ทำน่ารักมากให้นั่งขัดสมาธิหม่ำก๋วยเตี๋ยวส้มตำกันสบายๆ โดยราคาอาหารก็ไม่แพงเลย ทั้งๆ ที่บรรยากาศนั้นต้องถือว่าดีมากๆ ลมเย็นๆ สบายๆ กลิ่นไอวันเก่าๆ แสนสงบให้อิ่มเอม


สืบสาน
วารวน
หนไหน


อีกโซนที่ไปแล้วประทับใจคือบริเวณสวนกวาง ตอนแรกดูแผนที่เห็นเป็นทางปกติ แต่พอไปถึงกลับมีรั้วกั้นเลยคิดว่าเป็นเขตปิด แต่พอกำลังจะวกรถกลับกันได้เห็นป้ายเขียนประมาณว่า 'เปิดประตูแล้วปิดด้วย' แล้วก็อ่านป้ายแถวๆ นั้นไปมาก็พบว่าเป็นสวนกวางเลยลองเข้าไปดูก็เห็นน้องกวางเดินไปเดินมาบ้าง หรือนั่งหลบแดดในร่มบ้างกันสองข้างทางน่ารักเชียว พอออกจากสวนที่ทางออกอีกทางก็ปิดประตู เห็นนักท่องเที่ยวคนอื่นผ่านมาก็ผ่านไป ไม่แวะอ่านป้ายเสียดายจังไม่รู้เค้าจะรู้ไหมว่ามีสวนกวางอยู่


จึงงาม
ตามตรึง
พึงใจ


อีกสถานที่ ที่ลงไปเดินนานเป็นพิเศษคือหอคำของลำปาง (เพราะเด็กๆ โตที่ลำปางเลยอยากเห็นว่าเค้าทำอย่างไร) ปรากฏพบว่าด้านในเป็นพิพิธภัณฑ์มีไม้แกะสลักอลังการอยู่ด้านในสวยมากๆ เสียดายที่ถ่ายภาพมาแล้วดูไม่ออกเพราะเป็นงานสลักที่ซับซ้อน 3D ออกมาเป็นภาพไม่สวยเหมือนที่เห็น เลยขออนุญาติไม่เอาภาพมาลงนะคะ ถ้าใครอยากเห็นต้องไปดูเองแล้วค่ะ (ชักชวนคนให้ไปเที่ยวที่นั่นจะได้ไม่เงียบเหงา)


อยู่ไหน
ให้พร่ำ
จำจาร

Create Date : 02 ตุลาคม 2550