หัวหิน

" The best way to predict the future is to invent it. " -- Alan Kay

โปรยปรายพรายพร่างฟ้า
พริ้มเพราตาเกินหาไหน
แพร้วเพริศประเสริฐใจ
งามวิไลใฝ่เย็นบุญ



วันก่อนไปประชุมประจำปีกับบริษัทที่หัวหิน ระหว่างทางแวะไปทำบุญบริจากข้าวของ ปล่อยปลา ปลูกพืชสมุนไพร ฯลฯ กันที่โรงเรียนเล็กๆ แถบชะอำ ภาพด้านบนเป็นถ้วยไอติมเรียงราย ถ่ายเล่นๆ ระหว่างรอตักแจกเด็กๆ ตกเย็นก็มาถึงโรงแรม Central Sofitel หัวหินจุดหมาย โรงแรมน่ารักสบายๆ เป็นแบบไทยๆ ตั้งอยู่กลางแหล่งท่องเที่ยว ต่างไปจากการประชุมประจำปีที่แล้วที่ Evason ปราณบุรีที่ออกแนว Art แบบหมู่เกาะห่างไกลจากอะไรต่อมิอะไร ซึ่งมีข้อดีข้อเสียและบรรยากาศแตกต่างกันไป



ร่มรื่นชื่นไทยแท้
ด้วยเก่าแก่แลเกื้อหนุน
โอบล้อมห้อมการุณ
จากวันวุ่นสังคมเมือง



ห้องที่ได้พักเป็นห้องคู่แต่อยู่คนเดียว เสียดายที่ไม่ได้พาคุณแม่มาด้วย (เพราะเป็นวันเกิดคุณแม่) ด้วยความที่เข้าใจผิดว่าห้ามพาคุณพ่อ คุณแม่มาแบบปีที่แล้ว (ที่ให้มาคนเดียวหรือพาแฟน/ลูกมาได้ ซึ่งไร้นามยังไม่มีทั้งคู่เลยต้องฉายเดี่ยว) จริงๆ แล้ว อยากให้ที่บ้านได้มาพักผ่อนกันบ้างเหมือนกัน แต่ที่บ้านไร้นามไม่ค่อยชอบไปไหนกัน ไม่เหมือนไร้นามที่เป็นคนชีพจรลงเท้า ถ้าว่างจะหาโอกาสเที่ยวตลอดเวลา (แต่ก็ไม่ค่อยว่าง) 



ถิ่นเอยถิ่นในฝัน
ถึงคืนวันอันฟุ้งเฟื่อง
แมกไม้ร่มรองเรื่อง
งามประเทืองประทินใจ



จริงๆ แล้วห้วหินเป็นที่ๆ ไร้นามมาหลายครั้งแต่ครั้งนี้เที่ยวค่อนข้างละเอียดเพราะมีเวลามาก และได้โอกาสเดินไปเดินมาในเมืองคนเดียว จำได้ว่าสมัยสาวๆ มาเที่ยวกันกับเพื่อนมัธยมขี่ม้าไล่ตามริมหาด ไปหัดดื่มดริ๊งค์แปลกๆ เดินตลาดโต้รุ่งกินอาหารทะเลสดๆ สนุกสนาน ฮาเฮ ฯลฯ คราวนี้มาแบบอยู่หรูๆ กินหรูๆ (บริษัทจ่าย) ก็แปลกดีที่บรรยากาศของสถานที่เดียวกัน กลับให้บรรยากาศที่แตกต่างกันได้มากมายเหมือนกัน



แสงเช้าเจ้าทายทัก
ให้รู้รักยามฟ้าใส
ฉายฉาบอาบลูบไล้
รับวันใหม่ให้ตราตรึง



มาคราวนี้เพิ่งทราบว่าหาดที่หัวหิน (ตรงหน้าโรงแรม) เป็นหาดหินก้อนโตๆ เป็นหินที่เต็มไปด้วยเปลือกหอยคมๆ สวยงามมาก ตอนเช้าไปเดินเล่นพบเด็กๆ ไปเล่นไล่จับปูเล็กๆ ซึ่งอยู่เต็มหาด พวกฝรั่งพาน้องหมามาวิ่งเล่นเพลินๆ และก็คนเลี้ยงม้าที่จูงน้องม้ามาหานักท่องเที่ยว มาครานี้เพิ่งสังเกตุว่าน้ำทะเลที่นี่ดูใสมากกว่าแต่ก่อน (แต่ด้วยความที่ชายหาดมีผืนทรายเป็นสีน้ำตาลเลยเห็นเป็นน้ำทะเลสีน้ำตาลๆ ไปด้วย)



จึงพาใจคิดฝัน
ด้วยก่อนนั้นเคยเป็นหนึ่ง
อบอวนชวนใจพึง
ให้หวนถึงซึ่งวันวาน



การมาคราวนี้จริงๆ ไร้นามห่วงงานเสียไม่น้อย ด้วยหัวหน้าไร้นามและเพื่อนร่วมงานซีเนียร์อีกสองคนกำลังดูงานกันอยู่ที่อเมริกา ช่วงนี้งานที่บริษัทค่อนข้างมากเลยกลัวระบบจะมีปัญหา พอว่างๆ ไร้นามก็วิ่งหาสัญญาณ internet เข้าตรวจสอบระบบเป็นระยะๆ (เหลือแต่น้องๆ engineers คุมแผนก) การทำงานและรักในงานที่ทำจะทำให้มีความรับผิดชอบมากขึ้น และสนุกกับการได้ทำมัน (เหมือนกับทุกๆ สิ่งที่เข้ามาในชีวิต)



ต้นไม้มีชีวิต
ตามที่จิตจะสรรสร้าง
เรียบง่ายแต่แตกต่าง
ริมรายทางอย่างลงตัว



สิ่งที่ชอบมากที่สุดของโรงแรมโซฟิเทลหัวหิน คือ "สวน" ที่ร่มรื่นและดูมีชีวิตด้วยสัตว์ในอิริยาบทต่างๆ จุดเด่นของที่นี่คือน้องช้าง (เครื่องประดับและอะไรๆ หลายๆ อย่างที่นี่ก็เป็นช้าง) ซึ่งน่ารักทีเดียว จริงๆ ก็มีตัวใหญ่ขนาดให้ฝรั่งเดินลอดท้องช้าง เป็นซุ้มตามทางเดินระหว่างสถานที่ (แต่ถ่ายรูปมาทั้งตัวไม่หมด) เสียดายที่ที่พักสวยๆ แบบนี้นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นคนต่างชาติมากกว่าคนไทยเราเอง



เย็นเอยเจ้าเย็นใจ
แม้ถิ่นไทยจะร้อนทั่ว
ไกลห่างพ้นพันพัว
มืดหมอกมัวเผด็จการ



พอมีเวลาว่างจากการประชุมก็ไปเดินเตร่คุยกับแม่ค้าตามตลาดพบว่าธุรกิจก็ซบเซากันเหมือนที่ในกรุงเทพ น่าเสียดายจริงๆ ที่การเมืองไทยเรายังไม่นิ่งทำให้สภาวะทางเศรษฐกิจเราก็ไม่นิ่งตามไปด้วย สิ่งที่กลัวที่สุดคือการเห็นประเทศเดินถอยหลัง คงได้แต่หวังว่าประเทศเราจะกลับไปสู่ยุคประชาธิปไตยเต็มใบลืมตาอ้าปากกันได้อีกครั้งหลังจากการเลือกตั้งปลายปีของประชาชนที่กำลังจะถึงนี้



สมถิ่นไกลกังวล
สิ่งมืดมนมิแผ้วผ่าน
งามงดพ้นภัยพาล
เพื่อลูกหลานชนชาวไทย



ตอนกลางคืนเราก็มีงานปาร์ตี้มีการแสดงตระการตากันพอควร แต่บางทีเห็นแล้วก็แอบเสียดายเงินทองที่ลงทุนจัดงานไป แต่นึกไปอีกที การที่พวกเรามาเที่ยวกันก็เป็นการกระจายรายได้มาสู่คนหัวหินเหมือนกันซึ่งเป็นสิ่งดี งานนี้พอตกดึกไร้นามก็ถูกขอร้องแกมบังคับออกไปร้องเพลงคาราโอเกะบนเวทีด้วย ดีทีดำน้ำได้เลยได้ดอกไม้พวกกุหลาบ กล้วยไม้ มะลิ ฯลฯ น่ารักๆ จากเพื่อนพ้องและน้องๆ ตัวเล็กๆ ที่ขึ้นเวทีมาให้ติดไม้ติดมือกลับห้องพอควร เสียดายที่มิอาจนำกลับบ้านมาได้



ชื่นเอยชื่นอารมณ์
พิศชื่นชมเกินหาไหน
พบพานแล้วผ่านไป
ปล่อยปลดใจใช่ผูกพัน



ก่อนกลับพวกเราก็แวะเที่ยวรายทาง สิ่งที่น่าประทับใจคือ Outlet รูปแบบใหม่ที่สวยงามเหมือนเมืองนอกที่ชะอำ แม้ของส่วนใหญ่เป็น brandname ที่เห็นได้ทั่วไปในห้าง (และราคาก็ไม่ได้แตกต่างจากห้างเวลา Sale มากนัก) แต่ก็ต้องถือว่าเป็นเรื่องดีที่มีที่ให้พักผ่อนระหว่างทางที่สะอาดสะอ้าน อาหารอร่อย ดูเพลินตาสมที่โปรโมทว่าไทยเราเองเป็นเมืองท่องเที่ยวแบบนี้ 



วางปล่อยรอยเวลา
พร้อมกลับมาไขว่คว้าฝัน
อย่างรู้ดูเท่าทัน
ปล่อยยึดมั่นฝันวันวาน