St Louis

[กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘]

๏ ท่องเที่ยวเรื่อยไป
พบพานสิ่งใด ยิ้มเย้าชื่นชม
ภาพงามจับตา ควรค่านิยม
ติดตรึงอารมณ์ เหมาะสมจดจาร


เมื่อเดือนพฤษภาที่ผ่านมาฉันได้มีโอกาสพาทีมไปร่วมแข่งขัน International Team Excellent Competition ที่เมือง St Louis รัฐ Missouri ประเทศสหรัฐอเมริกา


๏ ศิลป์สร้างงานศิลป์
เยี่ยมยอดเกินจินต์ คู่ควรขับขาน
เกินกว่าคิดฝัน แบ่งปันตำนาน
เพียงแค่พบพาน ภาพหวานจารใจ


เวลาว่างระหว่างตารางกิจกรรม ฉันกับทีมงานก็เที่ยวเล่นบริเวณรอบๆ สถานที่ดังภาพที่นำมาฝากเอาไว้ใน blog นี้... ภาพบนสุดคือภาพสัญลักษณ์ของเมือง St Louis เรียกว่า Gateway Arch เพราะเมืองนี้ถือว่าเป็นเมืองประตูเชื่อมตะวันออกสู่ตะวันตกของประเทศอเมริกา


๏ อีกภาพตรึงตรา
พบเห็นทุกครา คือห้วงพงไพร
อบอุ่นร่มเย็น ภาพเพ็ญพิมพ์ใจ
ฝูงสัตว์น้อยใหญ่ แจ่มใสสวยงาม


ไม่ไกลจากที่ประชุมนักก็มีสวนขนาดใหญ่เรียกว่า Forest Park ที่มี museums มากมายให้เข้าชมฟรีๆ รวมถึงสวนสัตว์น่ารักๆ เวลาเห็นภาพแบบนี้ทุกครั้งทำให้ฉันอดคิดไม่ได้ว่าทำไมผู้คนเมืองนี้ถึงมีคุณภาพชีวิตที่ดีขนาดนี้นะ?


๏ ชีวิตผู้คน
บางคราสับสน เปี่ยมด้วยคำถาม
เส้นทางไหนดี เป็นที่ควรตาม
หรือจะเป็นยาม ให้เรียนรู้ตน


สิ่งที่น่ารักของเมืองนี้คือการที่มีหัวใจรักในกีฬา ทีมโปรดของคนเมือง St Louis คือทีมคาร์ดินัล ดั่งภาพข้างบนจากมุมบนสุดของ Gateway Arch จะเห็นสนามกีฬาของเมืองนี้สีแดงสดใสอยู่ข้างล่างวันไหนมีแข่งเบสบอลก็จะมีคนร้องรำทำเพลงอยู่ริมถนนรื่นเริงกันอย่างสร้างสรรสวยงาม


๏ ของเก่าควรรักษ์
เห็นแจ้งประจักษ์ อยู่ทุกแห่งหน
แม้ดูบุราณ กลับผ่านนานจน
ยืนหยัดอดทน ให้ชนชื่นใจ


อีกมุมที่สวยงามของเมืองนี้ก็คือสถาปัตยกรรมเก่าๆ สมัยที่ผู้คนมาอยู่เมืองนี้กันใหม่ๆ เช่น Cathedral Basilica ที่ขอแนะนำสำหรับทุกคนที่ไปที่เมืองนี้ให้แวะไปชม ก้าวแรกที่ฉันเดินเข้าไปในโบสถ์นี้ฉันรู้สึกเย็นใจอย่างบอกไม่ถูกกับบรรยากาศที่เป็นอีกมิติหนึ่ง ที่ดูสง่างามและร่มเย็นเหมือนจะตัดกันแต่กลับทำให้รู้สึกเข้ากันได้อย่างดีกับเมืองสมัยใหม่ด้านนอกอย่างลงตัว


๏ เส้นทางร้อยสาย
ดูมุ่งมั่นหมาย เชื่อมต่อเรื่อยไป
เพียรค่อยค่อยสร้าง แผ่ววางถางไพร
เกิดเครื่อข่ายใหญ่ เกินใจจักจินต์


ภาพด้านบนสองภาพคือ(อดีต)สถานีรถไฟขนาดใหญ่ที่เชื่อมอเมริกาตะวันออกกับตะวันตก เมือง St Louis เป็นเมืองที่สดใสให้คนหยุดพักก่อนที่จะข้ามดินแดนที่ยากลำบากเพื่อไปขุดทองในอีกซีกของทวีป สถานีรถไฟแห่งนี้เกิดจากการประกวดการออกแบบและสร้างอย่างอลังการในยุคนั้น


๏ ดุจดั่งชีวิต
สวยงามวิจิตร เริ่มสร้างจากดิน
เลิศหรูล้ำค่า พบพายลยิน
สุดท้ายคืนถิ่น เหลือเพียงตำนาน

จึงควรตรองดู
สิ่งควรเชิดชู ให้อยู่จดจาร
มิใช่ตัวตน ที่คนพบพาน
แต่คือผลงาน ให้จารจดจำ

Create Date : 14 กันยายน 2553