มาเก๊า #2

พาแม่ท่องเที่ยวไป
ไม่ไกลให้พักผ่อน
กินอิ่มแล้วก็นอน
สัญจรในแดนดิน


คราวก่อนลืมเล่าไปว่างานนี้พาคุณแม่กับน้องชายไปเที่ยวด้วยกัน เห็นคุณแม่เที่ยวแล้วต้องแอบยิ้ม เพราะแต่งตัวกระฉับกระเฉงเหมือนจะไปเล่นกีฬา แถมใครๆ เหมือนดูไม่ค่อยจะออกว่าอายุ 60 แล้วนะคะ (คุณแม่ยังสาว อิอิ) ทำให้รู้สึกว่า ถ้าอายุเยอะๆ แล้วยังแข็งแรงน่ารักเหมือนคุณแม่ก็คงดี


ยินยลต่างบ้านเมือง
รุ่นเรืองเฟื่องศาสตร์ศิลป์
สร้างสรวงตามจิตจินต์
บนนิลจินดาใด


ศิลปะที่น่าสนใจที่ฉันค่อนข้างชอบมากของมาเก๊าคืองานศิลป์บนทางเดิน พอมองไปรอบๆ ตามพื้นหลายๆ แห่งจะถูกตกแต่งไปด้วยกระเบื้องขนาดเล็กๆ รูปร่างไม่ค่อยเท่ากันแต่เรียงประกอบกันเป็นลวยลายอันสวยงาม เท่าที่อ่านจากหนังสือท่องเที่ยวที่พกไปด้วยก็ทราบว่าเป็นศิลปะของโปรตุเกส (เห็นแบบนี้ทำให้ฉันอยากไปโปรตุเกสไปดูงานศิลป์บนทางเดินของประเทศต้นตำรับกันเลยทีเดียว)


กราบกรานน้อมบูชา
สูงค่าจะหาไหน
งามล้ำฉ่ำชื่นใจ
คงไว้ให้เสรี


รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมองค์นี้มีความหมายต่อมาเก๊ามาก นอกจากศิลป์การสร้างที่งดงามวิจิตรในแนวทันสมัยแล้ว และความศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าแม่กวนอิมที่เป็นที่เคารพของชาวจีนแล้ว รูปปั้นนี้ยังเป็นสิ่งที่โปรตุเกสยกให้รัฐบาลจีนตอนนี้ส่งมาเก๊าคืนให้ในปี 1999 ด้วย จึงถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของการเคารพถึงสิทธิ์เสรีภาพได้อีกด้วยเช่นเดียวกัน


ดินแดนการเสี่ยงโชค
สุขโศกหรือศักดิ์ศรี
กิเลสเฝ้าคลุกคลี
ยังดีที่มีธรรม


เสียดายที่ใน Casino เค้าห้ามถ่ายรูป ทำให้ไม่สามารถเก็บบรรยากาศอีกแบบมาให้ได้ การตกแต่งของ Casino จะดูอลังการ ตามที่คุณแม่บอกคือถ้าดูตามหลักการของฮวงจุ้ย ทุกอย่างจะตกแต่งในแนวพิฆาตต่อผู้ที่หลงวนเวียนเข้ามา แต่สิ่งที่ไม่ค่อยชอบก็คือการมีกลิ่นบุหรี่อบอวน (ถึงแม้สถานที่จะกว้างขวางโอ่โถงก็ตาม)


เป็นสิ่งสอนปล่อยวาง
ให้ต่างอย่างเช้าค่ำ
เห็นภาพกฏแห่งกรรม
น้อมนำให้เห็นจริง

Create Date : 25 กุมภาพันธ์ 2552