โผผินบินอีกครา
หลับตาก็ถึงฝัน
เก็บเกี่ยวแดนนิรันดร์
กำนัลแด่วันวาน
หลังจากคิดจะไปมาเก๊ามาสองปี มีหนังสือท่องเที่ยวมาเก๊าถึง 4 เล่ม เพราะเห็นว่าเป็นเมืองที่ได้ UNESCO World Heritage (ไม่ใช่เพราะเป็นเมืองคาสิโน) ก็ได้มีเวลาและโอกาสอันสมควรไปมาเก๊าอย่างที่คิดซะดี คราวนี้ไปด้วยสายการบิน Bangkok Airways ซึ่งไม่เคยบินด้วยมาก่อน ประทับใจที่มี Airport Lounge ให้เข้าไปนั่งฟรีๆ สำหรับผู้โดยสารทุกระดับชั้น พร้อมขนมนมเนย + Hot Choc แสนอร่อย และ Internet ให้เล่นฟรีๆ น่าประทับใจเป็นที่สุด อีกจุดที่ชอบคือ แอร์โฮสเตสสายการบินนี้เป็นคนไทยที่สวยมาก ยิ้มง่ายและกันเอง มากกว่า... เออ... ไม่เอยถึงดีกว่า แต่เป็นสายการบินที่ฉันถือหุ้นอยู่แล้วก็สลดใจที่เห็นมันตกเอาๆ ในช่วงนี้ ฮะ ฮะ
อิ่มอุ่นกรุ่นอารมณ์
ห่อห่มบ่มความหวาน
ชุ่มชื่นรื่นบันดาล
ก่อนพานพบภาพจริง
แต่ที่น่าเสียใจคือสายการบิน Bangkok Air จะบินไปมาเก๊าเดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายแล้ว และก็จะยกเลิกเส้นทางนี้ไป วันแรกที่ไปถึงสิ่งที่ชอบคือความ creative ของอาหาร เช่นขนมปังปั้นเป็นสัตว์ทะเลน่ารักๆ ดังภาพ แต่พออยู่ไปอยู่มาก็พบว่าอาหารไม่อร่อย (ยกเว้นขนมทาร์ตไข่อย่างที่ใครว่าไว้จริงๆ ด้วย) เพราะมีรสออกแนวจืดๆ แต่ก็โอเค (ไงๆ ก็ดีกว่าอาหารอังกฤษล่ะนะ)
โลกหมุนเปลี่ยนเวียนวน
สับสนบนความนิ่ง
หากยึดติดพักพิง
ต้องทิ้งไปสักวัน
มาเก๊าเป็นเขตปกครองพิเศษ เพราะอดีตเคยตกเป็นของโปรตุเกสสมัยที่จีนแพ้สงครามฝิ่น(ยุคราชวงศ์ชิง) โปรตุเกสเพิ่งคืนเอกราชให้ชาวมาเก๊ากับจีนในปี 1999 แต่ประชากรส่วนใหญ่ (เหมือนกับฮ่องกง) ไม่อยากรวมกับจีนเพราะเมืองค่อนข้างเจริญ และ รัฐบาลจีนเองก็เล็งเห็นว่าเป็นเมืองเศรษฐกิจจึงให้เป็นเขตปกครองพิเศษขึ้น มีด่านตรวจคนเข้าเมืองกันระหว่างสองเขตแดน เงินที่ใช้ก็เป็นเงินมาเก๊าเอง (MOP) หรือเงินฮ่องกงดอลล่าห์ก็ได้ (ซึ่งดูเหมือนจะนิยมมากกว่า เช่นถ้าเข้าไปในบ่อน บางแห่งรับแต่เงินฮ่องกง) เงินฮ่องกงจะแข็งกว่าเงินมาเก๊า แต่เวลาใช้จะใช้คล้ายๆ กันทำให้ห้างร้านชอบเงินฮ่องกงมากกว่า (แถมเอาไปใช้ในเมืองจีนได้บ้างเหมือนกัน)
ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว
รวดร้าวคราวผกผัน
แต่เพียงรู้เท่าทัน
จักพลันพบสุขใจ
Macau Tower ออกแบบได้เก๋แปลกตาคือ ไม่ได้ให้ชมวิวแนวระนาบธรรมดาเหมือนที่อื่น แต่ให้ชมวิวด้านล่างด้วย คือทำพื้นรอบๆ หอเป็นกระจก ไม่น่าเชื่อว่า เวลาไปเดินบนกระจกแล้วเห็นพื้นใสๆ ข้างล่างจะทำให้ขาสั่นได้โดยเฉพาะก้าวแรกๆ แต่พอเริ่มมั่นใจก็ทำให้เดินผ่านได้อย่างสบายใจขึ้น เห็นนักท่องเที่ยวบางคนถึงกับกระโดดกระทืบๆ กระจกเล่น ให้เป็นที่หวาดเสียว (นึกภาพว่าถ้ากระจกแตกหล่นตกตึก 60 กว่าชั้นคงเป็นข่าวดังทีเดียว)
หากปรับเปลี่ยนมุมมอง
ลองตรองพบภาพใหม่
เรื่องราวเห็นเช่นใด
เปลี่ยนไปเป็นอีกมุม
ทริปมาเก๊าคราวนี้ภาพค่อนข้างเยอะเพราะเอากล้องไปสองตัว (คือน้อง Oly E-420 และ น้อง Lumix ขนาดพกพา) แต่เหมือนจะถ่ายภาพไม่ค่อยดีดั่งใจเท่าไหร่ อาจเพราะความใจร้อน เร่งรีบอยากเที่ยวเยอะๆ หลายๆ แห่งไม่เหมือนตอนไปเดินถ่ายรูป ชิวๆ ที่เมืองโบราณบ้านเรา หรือเดินเล่นตามวัดวาอารามในกรุงเทพที่มีเวลาเหลือเฟือ (ในวันที่กันไว้ว่าเป็นวันเดินเล่น) ภาพคราวหน้าก็จะมีภาพบน Macau Tower อีกนะคะเพราะเยอะมาก วันนี้พอแค่นี้ก่อน (วันนี้รีบ up blog เพราะเหมือนมีคนทักหลายคนละว่าอยากเห็นภาพมาเก๊า เลยเอามาลงบางส่วนก่อน) @^_^@
| Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2552 |
Comments