ภาพแห่งความหลัง...

ฤดูหนาว...
หิมะขาวโปรยปรายเต็มสนามหญ้า
ฉันรีบคว้ากล้องออกไปถ่ายที่สวน
ตามประสาเด็กต่างแดน...
ที่ไม่ค่อยได้เห็นหิมะบ่อยนัก



ภาพหิมะตากแดด...
ความอบอุ่นกลางความหนาวเย็น
กับตึกทรงวิกตอเรียกลางเก่ากลางใหม่
ตอนที่ฉันลงมือเดินถ่ายนั้น...
ฉันคิดว่าถ้าได้มาเห็นภาพนี้อีกครั้งตอนจากไป
ฉันคงคิดถึงน่าดู...



แล้วความจริงก็เป็นเฉกเช่นนั้น
ทุกครั้งที่ได้เห็นภาพเหล่านี้
ฉันอดใจหายไม่ได้
ที่ๆ ฉันเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นเวลาห้าปี
ภาพต่างๆ ก็กลับมามีชีวิตชีวาจากความทรงจำ



ฉันรักเคมบริดจ์นักหนา
แทบไม่น่าเชื่อว่าฉันเลือกที่จะจากมาเอง
วันนึง ถ้ามีโอกาสฉันคงกลับไปเยี่ยมที่นี่อีก...
แม้ว่าจะเป็นฤดูหนาว



ไปปั่นจักรยานกลางหิมะละอองโปรยๆ...
ไปปั้นตุ๊กตาหิมะที่สนามริมน้ำหน้า Cavendish
ไปนั่งกิน Hot Choc ครีมนุ่มๆ ที่ The west
ไปนั่งหลับสบายฟังเพลงในโบสถ์ King Chapel
แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตารอ... ฤดูใบไม้ผลิ



หวานภาพทราบทรงจำ
พาย้อนย้ำพร่ำเพ้อหวน
กรุ่นกลิ่นถิ่นเก่ายวน
ช่างเชิญชวนชื่นชิดชม

คิดถึงยามคิดถึง
ภาพตราตรึงซึ่งสุขสม
ก่อร่างอย่างรื่นรมย์
ชวนนิยมมิรู้คลาย