Skip to main content

Egypt


ระรอกทราย
พรายระยับ
ประทับซึ้ง



ช่วงก่อนแอบหนีไปเที่ยวกับเพื่อนสาวที่คบกันมาตั้งแต่สมัยประถมในดินแดนที่ไม่เคยไป และหนึ่งในที่หมายนั้นก็คือประเทศที่อยากไปมานาน... อียิปต์ ดินแดนที่ยิ่งใหญ่แต่โบราณ


ในห้วงหนึ่ง
ซึ่งอารมณ์
บ่มคุณค่า



จุดหมายที่ตั้งใจเดินทางไปเยี่ยมชมให้ได้นอกจากแม่น้ำไนล์ (ภาพด้านบน) แล้ว... ก็คือสิ่งมหัศจรรย์ของโลก... ปิระมิตทั้งสามและสฟิงค์แห่งเมืองกิซ่าที่กรุงไคโร


มองภาพเก่า
เงาคะนึง
ตรึงอุรา



แต่น่าเสียดายนักที่ประเทศอียิปต์ในยุคปัจจุบันนั้นไม่ได้งดงามอย่างที่ฉันจินตนาการไว้ อดีตประเทศมหาอำนาจของโลกที่ใครๆ เคยเกรงขามในยุคโบราณ การมาประเทศนี้ทำให้ฉันคิดถึงสมัยที่ฉันเคยไปเยือนกรุงอิสตันบูล ประเทศตุรกี (เมืองคอนสแตนติโนเปิลเก่า) ผู้คนมีสองฐานะอย่างชัดเจนร่ำรวยและยากจน บรรยากาศต่างกันลิบลับกับประเทศในยุโรปจนน่าสะท้อนใจ


ให้พบพา
เวลาเดิน
ยลเพลินใจ



อาจเป็นเพราะฉันมีเพื่อนสนิทสมัยเรียนเคมบริดจ์เป็นคนฐานะร่ำรวยพอควร ของประเทศอียิปต์ทำให้ฉันมีภาพพจน์ในใจถึงเมืองที่สวยงามประมาณนครดูไบ แต่กรุงไคโรกลับไม่ได้เจริญในรูปแบบนั้น บ้านอิฐแดงๆ ฝุ่นเต็มถนน รถเก่าๆ หลายคันวิ่งกันขวักไขว่ในอากาศร้อนแต่ไม่เปิดแอร์เพื่อประหยัดค่าภาษีที่ต้องจ่ายให้รัฐ(ถ้าติดแอร์) ดูไปช่างตัดกันกับภาพคฤหาสน์หรูหราของเศรษฐีน้ำมันที่เป็นหมู่บ้านใหญ่ๆ เป็นจุดๆ อย่างน่าประหลาดใจ


เมื่อกาลเปลี่ยน
ทุกสิ่งเวียน
เป็นไตรลักษณ์



ในย่านที่ยากจนผู้คนแต่งตัวซ่อมซ่อและทำงานหนักเพื่อให้ได้เบี้ยเลี้ยง ในย่านที่ร่ำรวยผู้คนแต่งตัวสวยงามด้วยสีสันละลานตา เหมือนจะสะท้อนให้เห็นถึงความลักลั่นย้อนแย้งอย่างน่าชม


พบประจักษ์
สลักแน่น
ปลดสงสัย



แต่สิ่งที่เหลือไว้ก็เป็นภาพประวัติศาสตร์ของความยิ่งใหญ่ ศิลปกรรม และงาน Art Works ที่เป็นเอกลักษณ์ตระการตา เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ประเทศนี้มีมนต์เสน่ห์ในตัวของตนเอง


ให้หยุดคิด
จิตตรึกตรอง
มองลงไป



ดินแดนแห่งทะเลทรายแห่งนี้ในอดีตเคยยิ่งใหญ่ ในปัจจุบันอาจดูเหมือนลดบทบาทลง แต่ในอนาคตด้วยทรัพยากรน้ำมันและอุตสาหกรรมหลายอย่างที่ได้เห็นคงกลับมามีบทบาทขึ้นมาได้ไม่ยากเกิน


จนปลดใจ
ให้ปล่อยวาง
อย่างที่ควร





Create Date : 30 พฤศจิกายน 2553

Comments

Popular posts from this blog

Saraburi

อุ่นไอแดดแผดริ้วไล้ผิวโลก ลบทุกข์โศกวาดสิ่งใหม่ใส่เติมฝัน เปิดท้องฟ้าจากมืดมิดพลิกงามพลัน สมเฉกชั้นธรรมชาติวาดระบาย เมื่อเดือนก่อนได้มีโอกาสไปทำบุญที่สระบุรีและแวะเที่ยวฟาร์มโชคชัยกับทาง Software Park และ สวทช. ตอนทำบุญก็ทำบุญเพลินไปเล็กน้อยเลยไม่ได้ถ่ายภาพมา เพิ่งรู้ตัวว่าควรถ่ายรูปบ้างก็ตอนเที่ยวฟาร์มโชคชัยดังนั้น Blog คราวนี้เลยมีแต่ภาพฟาร์มโชคชัยเป็นหลักนะคะ หมู่ปักษาโบยบินบนห้วงฟ้า ยึดนภาดั่งเช่นเป็นจุดหมาย สร้างเสรีเป็นของตนจนปล่อยคลาย ไม่เสียดายพื้นดินบินขึ้นไป ฟาร์มโชคชัยจัดไว้ดีพอสมควรคือแบ่งทัวร์เป็นกลุ่มๆ แล้วนั่งรถไปชมจุดการแสดงประกอบการบรรยายเป็นจุดๆ และให้เวลาเดินในแต่ละจุดพอสมควร ทำให้ได้สัมผัสชีวิตการทำฟาร์มโคนมแบบมีกลิ่นอาย Cowboys เล็กๆ เพราะมีการแสดงการดูแลฝูงวัวและอื่นๆ ให้ได้ชม ธรรมชาติวาดไว้ใส่ชีวิต ขีดลิขิตความงามตั้งแต่ไหน เพียงปลดปล่อยสายตาทอดออกไป อยู่ใกล้ๆ ไม่ไกล... ความงดงาม ส่วนที่ฉันชอบที่สุดในการเที่ยวฟาร์มคือการไปดูสวนสัตว์(เด็กๆ) และได้ให้อาหารสัตว์ เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ลองป้อนนมน้องวัวที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่กี่วัน คนคิดทำฟาร์มฉลาดทีเดียวที่ทำให้น้องวัวม

เส้นทางเจ้าหนอน

1. กลอน 6 ๏ หนอนน้อยน้อยอ้วนท้วนใส เกิดใหม่ใบเจาะเลาะหม่ำ ท้องกิ่วหิวบอกออกทำ กินนำหม่ำเอื่อยเรื่อยมา ๚ 2. โคลง 5 พัฒนา ๏ ฝนตกแล้ว..........แดดออก ฟ้าเปลี่ยนหลอก......ไม่ล้า สิ่งภายนอก...........ไร้ค่า เพียงท้องท้า..........หม่ำไว ๚ 3. อินทรวิเชียรฉันท์ 11 ๏ สัญชาตญาณพา......คณนาสิหายไป หมดแล้วก็ใบใหม่.......พละไร้มิหยุดลง ๚ 4. กาพย์ยานี 11 ๏ เพียรเอยหนอนเพียรทาน.......หม่ำอาหารอย่างมั่นคง กล้อนกัดแทะบรรจง..............เจตจำนงค์มิหลงไป ๚ 5. โคลง 4 สุภาพ ๏ คนเห็นหนอนเกลียดด้วย......กินใบ กำจัดเจ้าทันใด...................ไม่เลี้ยง ผลาญชีวิตปลิดไป...............สมจิต สร้างสิทธิ์ให้หนอนเพี้ยง.........หลบหน้าหลีกไป ๚ 6. ร่ายสุภาพ ๏ หนอนน้อยหลบหลีกมา......ตั้งตาเพียรหม่ำไป...........คนใจร้ายมิสน ตัวตนสำคัญกว่า.................คุณค่าคือเติบโต............ไม่โลเลไม่ท้อ ไม่หยุดเพื่อตัดพ้อ...............ดั่งท้าชะตา ตนเฮย ๚ 7. กลอน 7 ๏ ถึงจุดหยุดหม่ำเจ้าพลันห่อ ถักทอดักแด้ดั่งแพรไหม หลบลี้หนีหายสลายไป เป็นเพียงกลุ่มใยสายบางบาง ๚ 8. โคลงดั้นวิวิธมาลี ๏ วันคืนผันผ่านแล้ว..........แคล้วไป ใยห่อค

หัวหิน

" The best way to predict the future is to invent it. " -- Alan Kay โปรยปรายพรายพร่างฟ้า พริ้มเพราตาเกินหาไหน แพร้วเพริศประเสริฐใจ งามวิไลใฝ่เย็นบุญ วันก่อนไปประชุมประจำปีกับบริษัทที่หัวหิน ระหว่างทางแวะไปทำบุญบริจากข้าวของ ปล่อยปลา ปลูกพืชสมุนไพร ฯลฯ กันที่โรงเรียนเล็กๆ แถบชะอำ ภาพด้านบนเป็นถ้วยไอติมเรียงราย ถ่ายเล่นๆ ระหว่างรอตักแจกเด็กๆ ตกเย็นก็มาถึงโรงแรม Central Sofitel หัวหินจุดหมาย โรงแรมน่ารักสบายๆ เป็นแบบไทยๆ ตั้งอยู่กลางแหล่งท่องเที่ยว ต่างไปจากการประชุมประจำปีที่แล้วที่ Evason ปราณบุรีที่ออกแนว Art แบบหมู่เกาะห่างไกลจากอะไรต่อมิอะไร ซึ่งมีข้อดีข้อเสียและบรรยากาศแตกต่างกันไป ร่มรื่นชื่นไทยแท้ ด้วยเก่าแก่แลเกื้อหนุน โอบล้อมห้อมการุณ จากวันวุ่นสังคมเมือง ห้องที่ได้พักเป็นห้องคู่แต่อยู่คนเดียว เสียดายที่ไม่ได้พาคุณแม่มาด้วย (เพราะเป็นวันเกิดคุณแม่) ด้วยความที่เข้าใจผิดว่าห้ามพาคุณพ่อ คุณแม่มาแบบปีที่แล้ว (ที่ให้มาคนเดียวหรือพาแฟน/ลูกมาได้ ซึ่งไร้นามยังไม่มีทั้งคู่เลยต้องฉายเดี่ยว) จริงๆ แล้ว อยากให้ที่บ้านได้มาพักผ่อนกันบ้างเหมือนกัน แต่ที่บ้านไร้นามไม่ค่อยชอบไปไห