ไม่รู้ว่าทุกคนคิดเหมือนฉันไหม? ฉันคิดว่าเรื่องราวที่วุ่นวายอันหนึ่งของชีวิต ที่ยากกว่าตำราเรียน หรือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ก็คือเรื่อง "ความรู้สึกของคน" คือคนเราไม่สามารถใส่สมการ หรือ Inputs อะไรเข้าไปให้คนอื่น เพื่อให้คนอื่นทำ Outputs ตามที่เราต้องการได้ (หรือบางคนอาจจะทำได้... แต่สำหรับฉัน ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ยากมากๆ)
มีตำราเล่มหนึ่งที่ฉันเคยอ่านเค้าเขียนเรียบง่ายแต่โดนใจว่า "คนเราจะไปควบคุมความรู้สึกคนอื่นได้อย่างไร ถ้ายังควบคุมความรู้สึกของตนเองไม่ได้" (จริงๆ เป็นหนังสือแนวตามรู้ดูจิต สอนง่ายๆ ประมาณว่า จิตมีไว้ให้รู้ อย่างถ้าจะไปบังคับมันให้นิ่งก็เป็นเรื่องไม่ถูกเพราะไม่ใช่ธรรมชาติของมัน... เพราะจะได้เห็นแค่สภาพจิตถูกบังคับให้นิ่งก็เท่านั้นเอง... อุ๊บส์ เริ่มเป็นแนวธรรมะ เดี๋ยวผู้อ่าน จะหลับเสียก่อน /เปลี่ยนแนวๆ)
กลับมาเป็นแนวทางโลกบ้าง ฉันสังเกตุมาหลายอย่างโดยเฉพาะเรื่อง "สมการความรู้สึก"... คนเราหลายคนมักจะหลงเข้าใจผิดว่า สมการความรู้สึก (feeling) จะเป็นอะไรที่ง่ายๆ เหมือนสมการของแรง (force) ที่ว่าตามกฏของ Newton
Action=Re-action (ใน Domain ของ Force: สมการคือ f=-f หรือแปลเป็นไทยได้ว่า แรงกิริยา=แรงปฏิกิริยา)
แต่มันก็ดูจะเป็นไปไม่ได้กับ Feeling ไม่งั้นคงไม่เกิดสถานการณ์ที่เห็นได้โดยทั่วไปว่า บางคนทำดีกับอีกคน แต่กลับไม่ได้รับการทำดีตอบ หรือบางคนทำไม่ดีกับอีกคนแต่อีกคนก็ยังทำดีตอบ (โดยตัวแปรที่ทำให้ปฏิกิริยาเป็นอย่างนั้นคือความรู้สึกของแต่ละคนนะเอง) ดังนั้น:
Action <> Re-action (ใน Domain ของ Feeling)
สรุปได้ว่า (ตามแนววิทยาศาสตร์) Feeling <> Force นะเอง
แปลเป็นไทยได้ว่าความรู้สึกไม่ได้เป็นเหมือนแรง ไม่ได้เป็นอะไรที่คนเราจะมาบังคับให้มีปฏิกิริยาจากกิริยากันได้่ง่ายๆ
และฉันก็คิดเล่นๆ ว่าถ้าค้นพบสมการความรู้สึกได้ คนๆ นั้นคงได้ Nobel Prize กระมัง (อาจจะสาขา Peace ^^)...
ภาพประกอบ: ภาพกามเทพที่บังคับความรู้สึกคนได้ (งานศิลป์ผสม ดีด-สี-ตี-เป่า บนเพดานในพระราชวังพญาไท)
หากจะหาสมการแห่งความรัก
จารสลักสูตรใส่ไม่มีสิ้น
อาจพบเพียงสูตรลวงบ่วงคุ้นชิน
ต่างชีวินพบทักรู้จักเจอ
จนใจแกร่งแย้มยิ้มอิ่มใจอุ่น
รู้สร้างบุญหนุนตรงส่งเสมอ
ยามไม่หวังสิ่งลวงหลงปลงละเมอ
อาจพบเจอสิ่งดีงามยามสมควร
@^_^@
มีตำราเล่มหนึ่งที่ฉันเคยอ่านเค้าเขียนเรียบง่ายแต่โดนใจว่า "คนเราจะไปควบคุมความรู้สึกคนอื่นได้อย่างไร ถ้ายังควบคุมความรู้สึกของตนเองไม่ได้" (จริงๆ เป็นหนังสือแนวตามรู้ดูจิต สอนง่ายๆ ประมาณว่า จิตมีไว้ให้รู้ อย่างถ้าจะไปบังคับมันให้นิ่งก็เป็นเรื่องไม่ถูกเพราะไม่ใช่ธรรมชาติของมัน... เพราะจะได้เห็นแค่สภาพจิตถูกบังคับให้นิ่งก็เท่านั้นเอง... อุ๊บส์ เริ่มเป็นแนวธรรมะ เดี๋ยวผู้อ่าน จะหลับเสียก่อน /เปลี่ยนแนวๆ)
กลับมาเป็นแนวทางโลกบ้าง ฉันสังเกตุมาหลายอย่างโดยเฉพาะเรื่อง "สมการความรู้สึก"... คนเราหลายคนมักจะหลงเข้าใจผิดว่า สมการความรู้สึก (feeling) จะเป็นอะไรที่ง่ายๆ เหมือนสมการของแรง (force) ที่ว่าตามกฏของ Newton
Action=Re-action (ใน Domain ของ Force: สมการคือ f=-f หรือแปลเป็นไทยได้ว่า แรงกิริยา=แรงปฏิกิริยา)
แต่มันก็ดูจะเป็นไปไม่ได้กับ Feeling ไม่งั้นคงไม่เกิดสถานการณ์ที่เห็นได้โดยทั่วไปว่า บางคนทำดีกับอีกคน แต่กลับไม่ได้รับการทำดีตอบ หรือบางคนทำไม่ดีกับอีกคนแต่อีกคนก็ยังทำดีตอบ (โดยตัวแปรที่ทำให้ปฏิกิริยาเป็นอย่างนั้นคือความรู้สึกของแต่ละคนนะเอง) ดังนั้น:
Action <> Re-action (ใน Domain ของ Feeling)
สรุปได้ว่า (ตามแนววิทยาศาสตร์) Feeling <> Force นะเอง
แปลเป็นไทยได้ว่าความรู้สึกไม่ได้เป็นเหมือนแรง ไม่ได้เป็นอะไรที่คนเราจะมาบังคับให้มีปฏิกิริยาจากกิริยากันได้่ง่ายๆ
และฉันก็คิดเล่นๆ ว่าถ้าค้นพบสมการความรู้สึกได้ คนๆ นั้นคงได้ Nobel Prize กระมัง (อาจจะสาขา Peace ^^)...
ภาพประกอบ: ภาพกามเทพที่บังคับความรู้สึกคนได้ (งานศิลป์ผสม ดีด-สี-ตี-เป่า บนเพดานในพระราชวังพญาไท)
หากจะหาสมการแห่งความรัก
จารสลักสูตรใส่ไม่มีสิ้น
อาจพบเพียงสูตรลวงบ่วงคุ้นชิน
ต่างชีวินพบทักรู้จักเจอ
จนใจแกร่งแย้มยิ้มอิ่มใจอุ่น
รู้สร้างบุญหนุนตรงส่งเสมอ
ยามไม่หวังสิ่งลวงหลงปลงละเมอ
อาจพบเจอสิ่งดีงามยามสมควร
@^_^@
| Create Date : 19 มีนาคม 2555 |
Comments