Prague

ใบไม้ใบบาง
พริ้วพรางอ่อนไหว
ลมโอนแกว่งไกว
หากไร้จุดยืน


ตอนที่ไปถึงกรุง Prague อากาศหนาวมากๆ ใบไม้ถูกแช่แข็งเป็นเกร็ดๆ หิมะสวยงามมากมายทีเดียว ขัดกันกับท้องฟ้าใสๆ แดดจัดๆ เหมือนเป็นคนละโลกในเมืองเดียวกัน


อาจปลิดตามลม
ชื่นชมขมขื่น
ไร้ความสดชื่น
ตกพื้นโรยรา


เมืองนี้เป็นเมือง "จุดหมาย" ของการเดินทางของฉันที่ฉันฝันนักฝันหนาว่าวันหนึ่งจะต้องมาให้ได้ อาจจะเป็นเพราะตั้งแต่ยังเล็กคุณพ่อของฉันเป็นคนเดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ ฉันมักจะถามคุณพ่อว่าเมืองไหนที่คุณพ่อไปแล้วคิดว่าสวยที่สุด คุณพ่อฉันบอกว่าเป็นเมืองนี้ สมัยก่อนตอนคบกับแฟนเก่าตอนอยู่อังกฤษ พวกเราคุยกันว่าวันหนึ่งถ้าได้แต่งงานกันจะมาฮันนีมูนกันที่นี่ถึงขนาดที่ว่า มีปีนึงพวกเรามาเที่ยวออสเตรีย-เยอรมันกัน ห่างเมืองนี้แค่นิดเดียวแต่ตัดสินใจไม่มา ด้วยคำสั้นๆ ว่าจะ "เก็บไว้" ฮันนีมูน


อีกใบไม้บาง
พริ้วร่างหรรษา
ล้อลมร้องท้า
รู้กล้าหยัดยืน


ตอนที่คุยกันช่วงเลิกกับคุณแฟนเก่า บทสนทนาที่ตลกที่สุดก็คือฉันบ่นว่าเสียดายเลยไม่ได้ไป Prague กันเลย ตอนนั้นเค้ายังพูดขำๆ กลับมาว่างั้นเดี๋ยวเค้าจะมาเป็นเพื่อนก็ได้นะ แต่ฉันก็ปฏิเสธไปว่าเดี๋ยวฉันจะหาทางมาเที่ยวเอง และแล้ววันนี้ฉันก็มาถึงเมืองนี้โดยไม่ต้องมีเค้าจนได้ในที่สุด


เล่นเล่ห์รื่นรมย์
ชื่นชมสดชื่น
ไม่ตกดาษดื่น
วันคืนทำงาน


กรุงปราคเป็นอีกเมืองหนึ่งที่สวย แต่ไม่ได้ถึงขนาดที่ฉันฝันไว้ บางทีฉันอาจจะเห็นเมืองยุโรปเยอะ และมีจินตนาการที่อลังการ ตอนเดินเที่ยวฉันก็รู้สึกว่าเป็นเมืองที่สวยนะ แต่ไม่ได้อิ่มใจเหมือนตอนเดินที่ Edinburgh บางทีอาจเป็นเพราะฉันชอบตึกเก่าๆ สีเทาๆ มากกว่าหลังคาสีแดงๆ กระมัง


เจ้าสังเคราะห์แสง
เป็นแรงสนาน
ต้นไม้สราญ
เบิกบานในใจ


แต่อย่างไรฉันก็ชอบประเทศยุโรป เมืองนี้เป็นเมืองที่ฉันเดินหาซื้อกระเป๋าที่ปักคำว่า Prague กลับมากันเลยทีเดียว (แต่ก็ไม่ค่อยได้ใช้) เพราะฉันชอบตัว "P" นำหน้าของชื่อเมืองเนื่องจากมันคล้องกันกับอักษรตัวหน้าของชื่อฉัน "P"anit in "P"rague @^_^@


จึงไม่ปล่อยเจ้า
ให้เขลาร่วงไป
สูญเสียยิ่งใหญ่
เจ้าใบทำงาน


และก็เหมือนเช่นเคยสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับการเที่ยวเมืองอะไรก็ตามคือการไปชมสถานที่สำคัญทางศาสนาที่คนหลายรุ่นช่วยกันสร้างช่วยกันบูรณะกันมาอย่างดี เสียดายที่ภาพในโบสถ์ส่วนใหญ่จะห้ามใช้ Flash ก็เลยอาจจะออกมามืดๆ หรือเบลอๆ บ้างนิดนึงอย่างที่เอามาโพสไว้


เปรียบดั่งเช่นคน
อดทนพ้นผ่าน
คลื่นลมขับขาน
ไม่คร้านก้าวไป


ช่วงที่ฉันไปจริงๆ คือฤดูใบไม้ร่วง (Fall) เพราะอากาศหนาวเข้ามาเยือน แต่น่าแปลกใบไม้ที่เมืองนี้ดูยังไม่ค่อยร่วงเท่าไหร่ยกเว้นถูกเกาะๆ แข็งๆ ไว้ด้วยความเย็นของอากาศเป็นภาพแปลกตา ที่อังกฤษที่ฉันเคยอยู่จะมีใบเหลืองๆ ร่วงหล่นกันมาเต็มถนนจนแทบไม่มีทางเดิน (ซึ่งก็สวยมากมายทีเดียว) หลายๆ ที่หลายๆ รูปแบบ โลกเรายังมีอะไรให้ได้พบเจออีกมากมายนัก


ก็จะถึงฝัน
ตรงนั้นที่ใช่
เพราะเดินด้วยใจ
ไม่ไหวหวั่นเกรง


Czech เป็นประเทศที่สวยแต่เพราะสภาวะสงคราม ผู้คนเลยยังไม่ค่อยพัฒนามากนัก(เหมือนประเทศไทยเรานะเอง) คือยังมีการแก่งแย่งค้าขาย โกงนิดโก่งราคาหน่อย ถือกระเป๋าก็ต้องระวังๆ คุยภาษาอังกฤษก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องนัก ถ้าเทียบกันแล้วฉันชอบคนโปแลนด์มากกว่า แต่อาจจะเป็นเพราะฉันเดินในแหล่งท่องเที่ยวเลยเจอแนวๆ นี้ ไม่เหมือนตอนอยู่โปแลนด์ที่ฉันไปอยู่คลุกคลี กินเที่ยวกับพวกเพื่อนๆ นักเรียนที่ University of Warsaw พักใหญ่่ช่วงปิดเทอมเลยได้เห็นอะไรๆ ในมุมที่ไม่ใช่นักท่องเที่ยว


ยิ้มเถิดหัวใจ
อย่าไหวหวั่นเอง
รื่นรมย์เสียงเพลง
บรรเลงทำนอง


ฉันมักสงสัยเสมอว่าทำไมหลายสิ่งถึงแตกต่างกันมากมาย ทั้งชาติ ศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม ความเชื่อ ประเพณี หลายสิ่งก็อาจจะคล้ายๆ กัน แต่ก็มีหลายรายละเอียดที่แตกต่างกัน และความแตกต่างในรายละเอียดเหล่านี้เมื่อสะสมผ่านกาลเวลาก็ที่ำทำให้เมืองเก่าๆ ในยุโรปกลายเป็นเมืองที่น่าสนใจ


เมื่อทราบไตรลักษณ์
รู้หลักให้ครอง
จิตไม่จับจอง
สอดคล้องรสธรรม

Create Date : 28 มกราคม 2554