คนเรา สร้างป่า กลับมาได้…
ดั้นด้นไป ชื่นชม สมศักดิ์ศรี…
มรดกโลก แห่งใหม่ ใกล้ใกล้นี้…
บันทึกภาพ ทรงจำที่ ได้เยี่ยมเยือน…
เห็น FRIM (Forest Research Institute Malaysia) ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกด้านวัฒนธรรม (รายละเอียดอยู่ที่นี่ Forest Research Institute Malaysia Forest Park Selangor – UNESCO World Heritage Centre) เลยสงสัยว่าทำไมป่าที่มนุษย์สร้างขึ้นมาถึงได้เป็นมรดกโลกเลยแวะไปดูหน่อยเพราะว่าอยู่ไม่ไกล – ประเทศเพื่อนบ้านมาเลเซียนี่เอง บินไปแป๊บเดียว
ตระการตา จากเหมืองเก่า ที่รกร้าง…
ค่อยค่อยสร้าง ปลูกป่าใหม่ จนคล้ายเหมือน…
ตั้งเป็นศูนย์- วิจัยป่า ผ่านปีเดือน…
และก็เปิด ให้คนเยือน เข้าเยี่ยมชม…
การมาที่นี่ไม่ยากคือพักที่ Kuala Lumpur แล้วเรียก Grab ให้ขับพามาที่นี่ก็ได้ (ประมาณครึ่งชั่วโมง – ถ้าไม่หลง – ทางเข้ามี 2 ทางคือทางเข้าศูนย์วิจัย และ ทางเข้านักท่องเที่ยว ต้องปักหมุดดีๆ และ ช่วงนี้ทางไป FRIM มีบางจุดที่เค้าทำทาง) หรือจะต่อรถไฟมาแถวนี้แล้วเรียก Grab ต่อก็ได้ซึ่งถ้าใช้รถสาธารณะก็จะใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆ (เพราะต้องต่อรถ 2 จุด)
ป่าดิบชื้น ก็ชุ่มชื้น เมื่อรักษา…
ผ่านนานมา ก็เป็นป่า ที่เหมาะสม…
มีพันธุ์ไม้ นานา ชวนรื่นรมย์…
ขึ้นผสม ให้ศึกษา นานาพันธุ์…
ค่าเข้าชมที่นี่ไม่แพง RM 5 เท่านั้น (ประมาณ 40-50 บาท) คนมากันระดับหนึ่ง แต่ด้วยความที่สถานที่กว้างก็ไม่พลุกพล่าน เวลาเดินในป่า แต่ละกลุ่มก็เดินเว้นระยะห่างๆ กันก็เลยได้บรรยากาศธรรมชาติ ข้างในจะมี Trails หลายจุด เข้าไปเดินได้ คดเคี้ยวๆ ชมวิว มีป่าจำลอง มีภูเขา มีทะเลสาบ มีน้ำตก ทุกอย่างเหมือนไปเดินป่าจริงๆ แต่อยู่ในหน่วยงานที่เป็นศูนย์วิจัยเรื่องป่า ทำให้เดินรู้สึกปลอดภัย
คนส่วนใหญ่ พาครอบครัว มาเดินเล่น…
อากาศเย็น สบายสบาย ในป่านั้น…
ชุบชีวิต คืนความสุข ผ่านคืนวัน…
สิ่งเรียบง่าย สร้างความฝัน จนเป็นจริง…
นอกจากบริเวณที่เป็นป่าแล้ว เค้าก็มีโรงเรือน มีป้ายอธิบายโน่นนี่ มีจุดให้คนนั่งพักร่มรื่น เอาขนมมานั่งกินได้เหมือนมาปิกนิค ที่นี่เห็นคนสาม-สี่กลุ่ม คือพวกครอบครัวที่พาเด็กๆ มาวิ่งเล่น พวกผู้สูงอายุที่มาเดินเล่นออกกำลังกายกับธรรมชาติ พวกคนที่มาวิ่งออกกำลังกายจริงจัง และ พวก หนุ่ม-สาวที่จะแต่งชุดสวยๆ ชุดประจำชาติ มาถ่ายรูปกันเฮฮา (แต่ไม่ได้ถ่ายพวกเค้าเพราะดูเค้ามาพักผ่อนกัน)
แล้วออกไป ชมรอบรอบ เดินทางต่อ…
Salangor เรียก Grab เที่ยว สบายยิ่ง…
ไปชมวัด ถ้ำบาตู ดูของจริง…
เห็นในภาพ สีสันพริ้ง เลยไปดู…
นานๆ ทีได้มา Salangor ที่อยู่นอกกัวลาลัมเปอร์ และมีเวลาเลยเที่ยวรอบๆ แถวนี้ซักหน่อย จุดท่องเที่ยวอีกจุด ที่เห็นคนชอบมาถ่ายรูปกันคือถ้ำบาตู (Batu Caves) ที่มีบันไดสีสันสวยงาม และ ศิลปะแบบแขก เวลาเที่ยวแถวนี้เรียก Grab แป๊บเดียวมา พามาส่งสะดวกสบาย ที่นี่คนเยอะมากๆๆๆ และ รถติดระดับหนึ่ง (สำหรับคนที่คิดจะเข้ามาจอดรถ) แนะนำให้มาด้วยรถสาธารณะนะคะ
คนเยอะมาก มาที่นี่ กันคับคั่ง…
และอีกทั้ง มีน้องลิง เจ้าถิ่นอยู่…
มีสีสัน แหล่งท่องเที่ยว ให้ยลดู…
และก็มี สายมู มาไหว้กัน…
ที่นี่ถ่ายรูปสวย แต่ตอนเดินเล่นไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะหลายจุดไม่ค่อยสะอาด และ มีพวกคนพยายามมาคุย มาชวนว่าจะถ่ายรูปให้ มาขอบริจาค มีลิงมากวน มีอะไรวุ่นวายหลายจุด ทำให้ไม่ค่อยกล้าหยุดเดินถ่ายรูปตรงจุดสวยๆ ซักเท่าไหร่ ต้องเดินหาจุดไม่ค่อยมีคน/ไม่ค่อยมีลิง แล้วค่อยหยุดเดิน ส่วนตัวไม่ค่อยชอบสถานที่เที่ยว ที่วุ่นวายแบบนี้ (ชอบป่าที่รีวิวอันบนมากกว่า)
ป.ล. เพิ่งเห็นว่า พิมพ์ชื่อเมืองภาพข้างบนผิด ขี้เกียจแก้ละ แก้ด้วยข้อความว่าเป็นภาพที่ Salangor นะคะ ไม่ใช่สิงค์โปร์ ฮะ ฮะ
มุมถ่ายรูป เยอะมาก ต้องเข้าคิว…
จะหยุดเดิน ดูชิวชิว ก็หวั่นหวั่น…
มีแต่คน มาถามโน่น ถามนี่นั่น…
ต้องรู้ทัน ทำเป็นเดิน ไม่หยุดรอ…
ที่ถ้ำบาตูจะมีสถานีรถไฟอยู่ไม่ไกล เลยลองนั่งรถไฟกลับเพราะไม่ได้รีบอะไร รอรถไฟประมาณ 20 นาที มีตู้สำหรับผู้หญิงให้นั่ง แต่กระจกแตกละเอียดเป็นลายเกล็ดๆ เลยไม่รู้เคยเกิดอะไรขึ้น แต่ก็นั่งรถไฟกลับกัวลาลัมเปอร์ได้ปลอดภัยดี เดินทางไม่ยาก และ ที่ประทับใจคือรถไฟสายวิ่งระหว่างเมืองเค้ารับ Pay wave คือสามารถใช้บัตรเครดิตเมืองไทยเราเอง แตะเข้าแตะออกสถานีรถไฟเค้าได้เลย (ตรงนี้ทำดีกว่ารถไฟเมโทรในกัวลาลัมเปอร์อีก)
รถไฟเค้า มีตู้ ของสตรี…
นั่งแล้วก็ อุ่นใจดี จริงจริงหนอ …
แต่เหตุใด กระจกถึง แตกร้าวน้อ…
คงจะรอ เข้าคิว ซ่อมกระมัง…
Comments