๏ กาพย์พรหมคีติแต้ม…………..แต่งเข้าแซมเมืองบุราณ…
คราวนี้ถึงคิวประเทศเยอรมันอีกครั้ง ทริปนี้คือการแวะไปดูมรดกโลกที่เมือง Aachen ระหว่างวันหยุดช่วงทำงานที่เนเธอร์แลนด์เช่นเคย ที่น่าแปลกใจในการมาเยอรมันช่วงนี้คือเจอระบบรถไฟขัดข้องเยอะมากๆ สมัยก่อนเยอรมันรถไฟตรงเวลาเป๊ะๆ แต่คราวนี้เจอจอดเสียกลางทาง จอมีขึ้น reboot ใหม่ เสียเวลาเดินทางเพราะติดอยู่ในรถไฟ highspeed ระหว่างประเทศไปครึ่งชั่วโมง – บ่นเสร็จก็ขอกลับมารีวิวต่อ ภาพข้างบนเป็นภาพระบบรถเมล์ที่ทำดีขึ้น เป็น digital ชัดเจน (สมัยยี่สิบกว่าปีก่อนเคยมาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่เยอรมันที่โคโลจญ์ตอนนั้นยังไม่ดีเท่านี้)
งามงดภาพตระการ…………..ชมสราญประทับใจ…
วันที่ไปเมืองนี้เจอฝนตกหนักเปียกปอนแม้จะเอาร่มไปด้วย (เพราะลมพัดแรงมากจนร่มเกือบพัง) ก็เลยมีหยุดพักระหว่างเดินชมเมืองตามร่มเงา เป็นระยะๆ และ ออกเดินตอนฝนซา – ข้อดีคือได้เห็นถนนหนทางเป็นเงาๆ สะท้อนก็สวยดี และ ได้เห็นว่าถนนหินในโซนเมืองเก่ามีประโยชน์ (ตามภาพข้างบน และ ข้างล่าง) คือถนนแบบนี้ระบายน้ำได้เร็วไปเองตามธรรมชาติตามร่องหิน และ เวลาเดินก็ไม่ค่อยลื่น
อาหารท้องถิ่นเมือง…………..ยุครุ่งเรื่องเก็บรักษ์ไว้…
เดินช้อปปิ้งในเมือง มีร้านสวยๆ น่ารักๆ เยอะเลย เช่นร้านขาย Printen ข้างบนที่ขายขนมโบราณ อ่านรีวิวเค้าบอกว่าอร่อย แต่พอลองซื้อกลับมากินส่วนตัวว่าเฉยๆ ลักษณะคล้ายๆ คุ้กกี้แต่นิ่มๆ และมีกลิ่นอบเชยเยอะๆ ผสมน้ำตาลหวานๆ มั่งเคลือบช็อคโกแล็คมั่ง (เค้ามีหลากหลายรูปแบบ) – ภาพข้างล่างเป็นภาพย่านเมืองเก่า พอฝนเพิ่งตกเสร็จน้ำสะท้อนแสงไฟให้เงาของร้านรวงดูแล้วบรรยากาศดีไปอีกแบบ (ตอนกลางวันนะเนี่ย แต่ดูมืดๆ อึมครึมนิดหน่อย)
ให้คนได้เข้าใจ…………..ของเก่าใหม่ปะปนกัน…
ภาพข้างบนนี้คือมหาวิหาร Aachen เป็นที่ๆ ได้มรดกโลกจาก UNESCO เป็นแห่งแรกของประเทศเยอรมัน มหาวิหารนี้มีประวัติว่าเคยเป็นมหาวิหารในปราสาทเก่าสมัยเยอรมันยังมีราชวงศ์อยู่ (ยุคที่มี Kings of the Holy Roman Empire of German Nation) แต่ยุคต่อมาปราสาท(รอบๆ)ก็ถูกเปลี่ยนไป เช่น Coronation Hall ข้างๆ (ที่อยู่ตรงข้ามลานจากฝั่งนี้ในรูป /ภาพข้างล่าง) ก็ถูกเปลี่ยนให้เป็น Town Hall ของเมือง และตอนนี้รอบๆ กลายเป็นตลาดและร้านค้า รอบๆ ก็เป็นตึกๆ หินๆ สวยๆ ที่มีบรรยากาศยุคโบราณพันกว่าปีก่อน
คนเราต้องรู้สร้าง…………..ใช่ปล่อยร้างหรือเดียดฉันท์…
ภาพด้านบน และ ด้านล่างคือภาพมุมต่างๆ ของมหาวิหาร Aachen ตอนเดินที่นี่ อารมณ์รู้สึกเหมือนเดินตาม College ของเคมบริดจ์ระดับหนึ่ง เพียงแต่ย่านโบราณโดยรวมถือว่าเล็กกว่าที่เมืองเคมบริดจ์ (เดินไปก็สงสัยไปว่าทำไมมหาลัยเคมบริดจ์ไม่ได้มรดกโลก) และด้วยความที่มาเมืองนี้ท่ามกลางสายฝนพรำคือบรรยากาศยิ่งเหมือนอังกฤษใหญ่ ถ้าไม่ใช่ว่าพวกเอกสารป้ายประกาศอะไรเป็นภาษาเยอรมันก็แทบไม่รู้ตัวว่าอยู่เยอรมันเลยทีเดียว…
อนุรักษ์นิยมกัน…………..ก็สร้างสรรได้เสรี…
สิ่งที่ชอบของมรดกโลกทางยุโรปคือเค้าจะผสม เทคโนโลยีสมัยใหม่ กับสถานที่โบราณได้อย่างลงตัว ความคิดผู้คนทางยุโรปจะต่างจากไทยที่ชอบแบ่งว่าคนจะต้องเลือกว่าจะอนุรักษ์นิยมหรือก้าวหน้า แต่ของเค้าจะทำควบคู่กันไปได้ เช่นในสถานที่โบราณก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกแทรกผสมอยู่อย่างลงตัว ผู้คนไม่ต้องเลือก หรือจะเลือกทั้งคู่ก็ได้ไม่ได้แปลกอะไร ไม่ได้จำเป็นต้องมาเลือกข้างและด้อยค่าว่าคนเลือกอีกข้างคิดผิดอะไรแบบเมืองไทยยุคใหม่ช่วงนี้
อยู่ที่มุมมองคน…………..สร้างทางหนตามศักดิ์ศรี…
อย่างภาพข้างล่างคือสถานีรถไฟที่สมัยใหม่ ที่มีระบบกระดาน Digital แจ้งข้อมูลรถไฟ ว่าจะออกกี่โมง ไปจอดสถานีใไหนบ้าง มีนาฬิกาเข็มแบบโบราณนิดนึง ผสมกันได้อย่างลงตัว สถานีนี้ถ้าออกไปดูจากข้างนอกก็จะพบว่าเค้าสร้างอยู่ในอาคารรถไฟที่ดูเก่าแก่และสวยงามมากๆ (ภาพข้างล่างสุด)
ปรับเปลี่ยนสิ่งที่มี…………..ให้ได้ดีด้วยทำเอง…
Comments